Kochać i wymagać – czyli jak znaleźć równowagę w wychowaniu dziecka?

Wychowując dziecko, łatwo jest znaleźć się w którejś ze skrajności. Bardzo często spotykam się z postawą rodziców, którzy wyłącznie stawiają przed swoim dzieckiem wymagania, a równie często z tymi, którzy decydują się usuwać każdą kłodę spod nóg dziecka i wyręczać je w każdej trudnej sytuacji. 

I tak jak w wielu przypadkach, najważniejsze jest tutaj znalezienie balansu. Zdaję sobie jednak sprawę z tego, że łatwo coś takiego powiedzieć, a zdecydowanie trudniej wdrożyć to w życie. Dlatego też przygotowałam kilka podpowiedzi, które mogą ułatwić rodzicom to zadanie. 

Co to znaczy kochać – czyli jak wspierać swoje dziecko? 

Tłumacząc niektóre zagadnienia, czasem łatwiej jest posłużyć się jego anty-definicją. O co mi w tym przypadku chodzi? Zacznę od przedstawienia takich zachowań, które miłością nie są. Zauważając swoje zachowania, które zdecydowanie nie służą dziecku, możemy je wyeliminować, a co za tym idzie, zapewnić lepsze wsparcie i warunki dla jego rozwoju. 

Czego zatem unikać? 

• spełniania wszystkich zachcianek dziecka – rodzic nie powinnen być dżinem, spełniającym życzenia. Przez takie zachowania dziecko może mieć w przyszłości trudności, gdy nie będzie dostawało tego, czego chce. 
• wyręczania dziecka w różnych czynnościach – rodzic często ma przekonanie, że on może zrobić coś szybciej i lepiej. Jednak taka postawa nie przygotowuje dobrze dziecka do życia. Pozwól więc dziecku uczyć się na swoich błędach. 
• usuwania wszelkich trudności w życiu dziecka – zadaniem rodzica nie jest usłanie drogi dziecka różami, lecz pomaganie mu w przezwyciężaniu trudności, by w przyszłości potrafiło ono radzić sobie z wyzwaniami. 
• bronienia dziecka w każdej sytuacji – dziecko może popełniać błędy i niewłaściwie się zachowywać, ale rodzic nie powinien być jego ochroniarzem, zwłaszcza w sytuacjach, gdy naprawdę zachowało się ono niewłaściwie wobec innej osoby. 

Jak stworzyć dziecku dobre warunki do rozwoju? 

Rodzic jest nieocenionym wsparciem na drodze dziecka do dorosłości, a także osobą, która kształtuje postawy swojego dziecka, dzięki którym będzie się ono stawało samodzielne, będzie znało swoją wartość i będzie wiedziało, jak wygląda prawdziwa miłość. Co jest zatem niezwykle ważne? 

• akceptacja – jako rodzic towarzysz dziecku bez względu na jego słabości czy mocne strony. Zaspokajanie potrzeby dziecka do bycia akceptowanym jest jednym z najważniejszych zadań rodzica. 
• okazywanie miłości – najlepszym sposobem na okazanie miłości dziecku jest wspólne spędzenie czasu. Gdy kogoś kochamy, chcemy spędzać z nim każdą chwilę. Ale nie chodzi tu o bezmyślne oglądanie bajek w telewizji, lecz o jakościowe wspólne chwile, np. wspólne czytanie książki, granie w gry planszowe, zabawę klockami, wspólny spacer czy wypad na lody. Warto wykorzystać też ideę “randki z dzieckiem” – czyli czasu spędzanego tylko we dwoje, np. mama z córką. 
• uważność – każdy z nas chce być zauważony i nie inaczej jest z dziećmi. Wysłuchuj więc swojego dziecka, dostrzegaj jego starania czy wysiłki, a przede wszystkim jego obecność. Znacząco wpłynie to na samoocenę dziecka. 
• rozmowa – i nie chodzi tu o zadanie kilku pytań po powrocie z przedszkola czy szkoły, lecz o prawdziwą rozmowę, której fundamentem jest słuchanie. Warto także dzielić się dzieckiem swoimi doświadczeniami czy odczuciami (adekwatnie do jego wieku), dzięki temu dziecko będzie wiedziało, że jest to relacja obustronna, w której ono także może się otworzyć. 

Rodzic-autorytet, który wspiera dziecko, lecz go nie wyręcza, który daje oparcie, ale nie spełnia wszystkich zachcianek, będzie dobrym przewodnikiem na drodze dziecka do dorosłości.